แด่กวีผู้ล่วงลับ

หิ่งห้อยหลงราตรีบินวนในม่านหมอกแห่งอรุณ
สีขาวนวลทำให้ทัศนียภาพพร่าเลือน
แสงแดดอ่อนไม่สามารถทะลุทะลวงผ่านลงมาได้
หิ่งห้อยกระพริบแสงสีเหลือง
เสียดายที่พลังของแสงไม่มีอานุภาพมากพอ
มวลหมอกบีบรัดตัวหมุนเป็นเกลียว
แรงลมมหาศาลยากทัดทาน
ปีกน้อยจึงมิอาจขยับขัดเขือน
แลปลิวลับหายไปในมวลหมอกผู้เกรี้ยวกราด