แด่กวีผู้ล่วงลับ

หิ่งห้อยหลงราตรีบินวนในม่านหมอกแห่งอรุณ

สีขาวนวลทำให้ทัศนียภาพพร่าเลือน

แสงแดดอ่อนไม่สามารถทะลุทะลวงผ่านลงมาได้

หิ่งห้อยกระพริบแสงสีเหลือง

เสียดายที่พลังของแสงไม่มีอานุภาพมากพอ

มวลหมอกบีบรัดตัวหมุนเป็นเกลียว

แรงลมมหาศาลยากทัดทาน

ปีกน้อยจึงมิอาจขยับขัดเขือน

แลปลิวลับหายไปในมวลหมอกผู้เกรี้ยวกราด

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง

  1. ทรมาน

    โหดร้าย

    ไร้ความปรานี

    ต่อสายคาอย่างมาก

    …บล็อกของไอซ์.เนี่ยยยยย

    :-)

ใส่ความเห็น